Τετάρτη, 4 Δεκεμβρίου 2013

                                                     


                                    


                                  Σκάρτες παρτίδες,
                                                            για τους άπειρους χαρτοκλεφτες



                            Δε σου 'χουν πει πως τα κρυφά χαρτιά γελάνε
                            μ'αυτούς που παίζοντας ξεχάσαν τους καθρέφτες
                            που 'χουν χρυσά κουμπιά στα ρούχα να φοράνε
                            μα έχουν για χαρτιά μονές χαρτοπετσέτες


                          εγώ παίζω μ'ανοιχτά όλα τα φύλλα
                          κι ας σκορπίζουν οι παρτίδες σαν αγέρες
                          τι ειν'αυτό μπροστά στης μπλόφας την ξεφτύλα
                          ξέρω θα 'ρθουν κι απο δω οι άσπρες μέρες


                          δε σου 'χουν πει πως πάντα έρχεται η μέρα
                          που ο μαύρος άσσος το σπαθί του ζωντανεύει
                          σε κυνηγά και παίρνει πίσω τα κλεμμένα
                          και τότε πέφτουν τα τριάρια στο τραπέζι

2 σχόλια:

  1. δεν ειμαι σιγουρη οτι ο μαυρος ασσος ξυπνα σε ολους.. καλημερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα και σε 'σένα!μπα...νομίζω πως ξυπνά..σε άλλους συνειδητά,..κι άλλους τους παιδεύει "υποσυνείδητα", ούτως ή άλλως δεν έχει την ανάγκη να ειπωθούν τα πράγματα με τ' όνομα τους, παρά μόνο να ισορροπήσει τις καταστάσεις.., και επί αυτών.
    ...στα πρόσωπα που σκέφτηκες πως "δεν ξυπνησε", είναι γιατί ίσως περίμενες να τον ξυπνήσουν μόνα τους, ενώ δεν είναι ικανά 100%. από αλλού έρχεται η "τάξη"! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή